Güneşli bir günde sıcaktan
Karlı bir günde soğuktan
Yoruldğumuzda çalışmaktan şikayet ediyoruz.
Ver yiyeyim, ört yatayım bir dünya nın bu dünyada ulaşılmazlığı ile yüz yüzeyiz.
Hiç bir zaman tamamen mutlu olamıyoruz ve devamlı yokuşlar tırmanıp inişler iniyoruz.
Ne kadarına saahip olursak olalım hep daha fazlasını istiyoruz.
Kısacası dünyanın hepsini bir insana versek dokuz dünya daha ister.Yani insanın bu dünyada kendini doyurabilmesi ve hislerini tatmin etmesi gayri mümkün.
Her zaman bilmemize rağmen çok zaman unuttuğumuz şey ise bu dünyaya tatmin olmaya gelmedik. Sürekli unuttuğumuz ve unuttukça hata yapmaya meyilli hale geldiğimiz bu durum… İşte bir insanın melekten yücemi yoksa hayvandan aşağı mı olacağına karar vediği büyük yol ayrımı… “Tatmin mi imtihan mı!!?”
Düğümün çözüldüğü yer;
Allah bizi bu dünyada yaşayalım diye yaratmadı. Bu dünya esas vatanımıza ve esas yaşayacağımız yere bir hazırlık ve bir imtihan. Sıcaktan veya soğuktan açlıktan ve ya tokluktan yada her hangi bir şeyden şikayet edemeyecğimiz kadar mükkemmel bir yere mi yoksa…
Bir karar vermemiz gerekiyor. “İmtihan mı, tatmin mi?”
Kısacası dünyalı değiliz!
