TAŞRADAN BAKINCA EKONOMİ  – 1
Gelde köyden kente göçme…
Yıllardır köyden kente göçle ilgili birçok şey anlatılır. Sebepleri araştırılır. Yazılır çizilir. Şu kısacık ömrümde kenti de köyü de görmüş biri olarak köyden kente göçler için bir önemli ve gözden kaçan bir neden de ben söylemek istiyorum yüksek müsaadelerinizle.
İnsanlar köyde eziliyorlar. Sanayinin olmadığı yerde insanlar tabi olarak tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlıyor. Bu gün geldiğimiz noktada da tarım ve hayvancılık ile uğraşan insanlara “aç ve işsiz” demek pek yanlış bir genelleme olmasa gerek.

Malumdur bir kriz yaşıyoruz. Sebebi küreseldir ya da medyanın kışkırtmasıdır orası beni hiç ilgilendirmez. Ama ben şu an kırsalda yaşayan biri olarak krizi damarlarıma kadar hissedebiliyorum.
Diyebilirsiniz ki “efendim sadece kırsal değil kentsel kesimde krizden etkileniyor” O zaman ben de derim ki. Devletimizin büyükleri kentsel bölgelerde kriz olunca acilen müdahale ediyor paket üstüne paket açıklıyor ama son bir aydır kırsal kesim adeta can çekişirken bir Allah’ın kulu kalkıp ta “n’oluyor ya hu?” demiyor.
İnsanlar elbette ki paranın olduğu yere yada en azından az biraz devlet tarafından ilgi gören bir yere göç edecekler. Şahsen ben de bu günlerde artık büyük kentlere göçmem gerektiğini düşünüyorum. En azından olası bir krizde ilk müdahalenin yapıldığı yerde olurum.
Yaw hoja sen almışsın eline kalemi ne söylediğinin kendin bile farkında değilsin. Devlet çiftçiye şunu yaptı bunu yaptı şöyle destek verdi böyle para dağıttı…
Evet yaptı… Yaptı yapmasına da devlet millete mazot parası dağıtacağına çiftçiye Pazar oluştursaydı. Ya da mallarınız elinizde kalırsa ben satın alırım diye güvence verseydi. İşte o zaman üretime destek olurdu. Devletin yanıldığı yerde burası zaten. Asıl desteklenmesi gereken çiftçi değil üretimdir. Yanlış anlaşılmasın çiftçiye verilen para çok yanlıştır bu harcamanın yapılmaması lazımdı demiyorum. Ama milleti tembelleştiren bir hal almıştır maalesef.
İMF’nin önümüze ısıtıp ısıtıp getirdiği üretimi ve istihtamı azaltma gibi aptal politikaları geride bırakmalıyız artık. N’olursa olsun üreten bir toplum olmalıyız. Laf yerine geldiğinde biz şöyle kahraman böyle çalışkan bir milletiz diye mangalda kül koymuyoruz. Ama maalesef şu an gerçek bu değil. Basbayağı testembel bir millet oluverdik maalesef. En teknolojik aletlerimizden iğnemize kadar ithal ürün kullanıyoruz. Üretim neredeyse sıfır!
Sadete gel hojam! Yani ne alakası var İMF ile köyün kentin göçün?
Alaka şu ki; üretim olmazsa para olmaz. Borç vermekle kredi vermekle vatandaşa sadece geçici bir çözüm üretebilirsiniz. Oysa insanlar artık gırtlaklarına kadar borçlu haldeler. Bir an önce becerikli bir hükümet başa gelmeli ve halkın yarasını sarmalıdır. Artık tüketen bir millet değil üreten bir millet olmalıyız.

http://www.marmarahaber.net/yazar_yazilari.php?yazi_no=688

PR: wait…